Αντί μνημοσύνου των ηρώων των `Ιμια παραθέτω το κείμενο του φίλου Dimitris Yiannakis απο το Michigan.
"Στην χώρα που ζώ, όταν μια οικογένεια χάνει έναν δικό της σε πολεμική επιχείρηση , το υπουργείο Αμυνης στέλνει επισήμους απεσταλμένους να ανακοινώσει το γεγονός στους οικείους του πεσόντος! Όσοι να ειναι αριθμητικά οι πεσόντες! Απονέμει δε στην οικογένεια μια σημαία με ένα χρυσό αστέρι! Επίσης ο υπουργός Αμυνης καθώς κι ο διοικητής του σχηματισμού που ανήκουν ο,οι πεσών/πεσόντες γράφει επιστολή προς τους γονείς ή σύζυγο εξηγώντας πως συνέβη το μοιραίο , θέτοντας τον εαυτό του και την υπηρεσία στην διάθεση των οικείων για περαιτέρω εξηγήσεις!
Όταν η σορός των πεσόντων επιστρέφει στην χώρα τις περιμένει άγημα τιμητικό και τα φέρετρα ειναι καλυμμένα με την σημαία !
Συνήθως δε η πόλις που γεννήθηκε ο πεσών διοργανώνει επίσημη υποδοχή της σορού και φροντίζει την ταφή με όλες τις τιμές , κρατώντας τις σημαίες μεσίστιες επί τριήμερο! Το τελευταίο δε τηρείται απο την πολιτεία και όχι μόνο απο την πόλη!
Τα τελευταία δέκα χρονια έχουμε "κουραστεί" να αποχαιρετούμε πεσόντες αλλα ποτέ δεν διαμαρτυρόμαστε ή αδιαφορούμε! Οι δε πολιτικοί διακριτικά απλά ακολουθούν χωρίς να διεκδικούν το φως της δημοσιότητας!
Αυτά σε μια χώρα σχετικά νέα (240 χρονια ύπαρξης) χωρίς Εθνική παράδοση ,χωρίς Εθνική ομοιογένεια!
Στην χώρα που γεννήθηκα και μεγάλωσα και υπηρέτησα την θητεία μου, μια χώρα ποτισμένη απο το αίμα των παιδιών της, η μνήμη και η σωρός των πεσόντων εκπορνεύεται με βάση την εκάστοτε πολιτική σκοπιμότητα!
Έπρεπε να περάσουν σαράντα δυο χρονια για να πάρουν τα οστά των πεσόντων του Νορατλας απο τον μπαζωμένο λόφο στην Κύπρο! Και δεν θα γινόταν ποτέ αν οι πολιτικές ηγεσίες δεν ήθελαν να στρέψουν αλλου το βλέμμα του κόσμου!
Το Ναυτικό απλά θυροκολλησε την αναγγελία θανάτου του Παναγιώτη Βλαχακου στο σπιτι του πατέρα του,ενώ ο πατέρας του ήταν μέσα, σαν κλέφτες! Σαν δικαστικοί κλητήρες που κατάσχεσαν την ζωή του γιου του!
Αρνήθηκαν στον αδερφό -γιατρό του πεσόντος να παρευρεθεί στην νεκροψία ! Η πολιτική δε ηγεσία της εποχής με σπουδή έσπευσε να σπιλώσει την μνήμη των πεσόντων πριν ακόμα τους βρουν στον υγρό τους τάφο λέγοντας ότι το ελικόπτερο πετούσε απο έναν με καρδιακά προβλήματα άλλον με ίλιγγο και ποιος ξέρει τι ο τρίτος!
Στις εκκλήσεις του πατέρα του επειδη δεν υποχωρούσε άρχισαν να προσάπτουν πολιτική σκοπιμότητα , στην δε προσπάθεια να τον καλοπιάσουν "ω του θαύματος" βρήκαν θέση για εξάσκηση στον γιατρό γιο του που μέχρι τότε τον απομόνωσαν λόγω πολιτικών φρονημάτων!
Λυπάμαι που ο λαός της χώρας που με γέννησε ακολούθησε αυτούς τους πολιτικούς και συνέχισε να τους ψηφίζει! Λυπάμαι!
Λυπάμαι γιατί δεν κατάλαβε το νόημα της θυσίας αυτών των παιδιών! Λυπάμαι!
Ελπίζω οι νεότεροι να καταλάβουν αυτά που οι γονείς τους διάλεξαν να αγνοήσουν στον βωμό του βολέματος"!
Όταν η σορός των πεσόντων επιστρέφει στην χώρα τις περιμένει άγημα τιμητικό και τα φέρετρα ειναι καλυμμένα με την σημαία !
Συνήθως δε η πόλις που γεννήθηκε ο πεσών διοργανώνει επίσημη υποδοχή της σορού και φροντίζει την ταφή με όλες τις τιμές , κρατώντας τις σημαίες μεσίστιες επί τριήμερο! Το τελευταίο δε τηρείται απο την πολιτεία και όχι μόνο απο την πόλη!
Τα τελευταία δέκα χρονια έχουμε "κουραστεί" να αποχαιρετούμε πεσόντες αλλα ποτέ δεν διαμαρτυρόμαστε ή αδιαφορούμε! Οι δε πολιτικοί διακριτικά απλά ακολουθούν χωρίς να διεκδικούν το φως της δημοσιότητας!
Αυτά σε μια χώρα σχετικά νέα (240 χρονια ύπαρξης) χωρίς Εθνική παράδοση ,χωρίς Εθνική ομοιογένεια!
Στην χώρα που γεννήθηκα και μεγάλωσα και υπηρέτησα την θητεία μου, μια χώρα ποτισμένη απο το αίμα των παιδιών της, η μνήμη και η σωρός των πεσόντων εκπορνεύεται με βάση την εκάστοτε πολιτική σκοπιμότητα!
Έπρεπε να περάσουν σαράντα δυο χρονια για να πάρουν τα οστά των πεσόντων του Νορατλας απο τον μπαζωμένο λόφο στην Κύπρο! Και δεν θα γινόταν ποτέ αν οι πολιτικές ηγεσίες δεν ήθελαν να στρέψουν αλλου το βλέμμα του κόσμου!
Το Ναυτικό απλά θυροκολλησε την αναγγελία θανάτου του Παναγιώτη Βλαχακου στο σπιτι του πατέρα του,ενώ ο πατέρας του ήταν μέσα, σαν κλέφτες! Σαν δικαστικοί κλητήρες που κατάσχεσαν την ζωή του γιου του!
Αρνήθηκαν στον αδερφό -γιατρό του πεσόντος να παρευρεθεί στην νεκροψία ! Η πολιτική δε ηγεσία της εποχής με σπουδή έσπευσε να σπιλώσει την μνήμη των πεσόντων πριν ακόμα τους βρουν στον υγρό τους τάφο λέγοντας ότι το ελικόπτερο πετούσε απο έναν με καρδιακά προβλήματα άλλον με ίλιγγο και ποιος ξέρει τι ο τρίτος!
Στις εκκλήσεις του πατέρα του επειδη δεν υποχωρούσε άρχισαν να προσάπτουν πολιτική σκοπιμότητα , στην δε προσπάθεια να τον καλοπιάσουν "ω του θαύματος" βρήκαν θέση για εξάσκηση στον γιατρό γιο του που μέχρι τότε τον απομόνωσαν λόγω πολιτικών φρονημάτων!
Λυπάμαι που ο λαός της χώρας που με γέννησε ακολούθησε αυτούς τους πολιτικούς και συνέχισε να τους ψηφίζει! Λυπάμαι!
Λυπάμαι γιατί δεν κατάλαβε το νόημα της θυσίας αυτών των παιδιών! Λυπάμαι!
Ελπίζω οι νεότεροι να καταλάβουν αυτά που οι γονείς τους διάλεξαν να αγνοήσουν στον βωμό του βολέματος"!
Georgios Anagnostakos
